خیانت در امانت

خیانت در امانت


جامعترین مقاله خیانت در امانت، هر آنچه را که باید درباره خیانت در امانت بدانید حتماً تا انتها بخوانید :

رسیدگی به این جرم در صلاحیت دادگاه کیفری دو است، این جرم جزو جرایمی است که علیه اموال محسوب می شود قابل گذشت است.

خیانت به معنی شکستن پیمان یا بی وفایی است و امانت به اصطلاح به معنی مالی است که به وسیله یکی از عقود امانی یا به حکم قانون پیش کسی باشد.

در رابطه با این جرم میتوان گفت که عنصر امانت در آن بسیار مهم و حیاتی است، خیانت در امانت یک نوع جرم محسوب میشود که برای آنهایی که مرتکب جرم میشوند رایمی تعیین شده است.

این کار در قانون به عنوان جرم ثبت نشده است اما حقوقدانان بر اساس یک سری از مواد ۶۷۳ و ۶۷۴ بخش تعزیرات قانون مجازات اسلامی که در سال 1375 تصویب شده است، خیانت در امانت را یک کار و رفتار عمدی میدانند و را آن را بر خلاف امانت امین به ضرر صاحب مال میدانند.

3 اصطلاح در مبحث خیانت در امانت

امین چه کسی است: به شخصی امین گفته میشود که مالی از طرف مالک آن به او سپرده شده باشد تا در زمانی مشخص، به او بازگرداند و یا مصرف معینی از آن کند.

خائن چه کسی است: خائن به کسی گفته میشود که فرد امین بوده است که مالک مال مورد نظر را به صورت امانت به او داده است تا آن را نگهداری و یا مصرف خاصی از آن کند ولی امین مال را تلف یا مورد استفاده قرار داده است.

مال مورد امانت چیست: این مال مالی است که شخص مالک آن را به امین میدهد تا از آن نگهداری کند مثلا شخصی لباسی را به کسی میدهد، لباس مال مورد امانت محسوب میشود.

4 رفتار خیانت در امانت

تصاحب: یعنی شخص امین مال دیگری را برای خود بداند، یعنی وظیفه اصلی اش را انجام دهد و با آن مال مورد امانت طوری رفتار کند که دیگران فکر کنند مال خودش است.

استعمال: یعنی مالی که به امین سپرده باشد او از آن برای خودش استفاده و مصرف کند، که این کار جرم محسوب میشود، به عنوان مثال یک شخص به دوستش ماشینش را داده باشد تا برایش در پاکینگ خانه اش نگهداری کند اما او از آن برای مسافر کشی یا کار های دیگر استفاده کرده باشد.

اتلاف: یعنی تلف کردن یا نابود کردن مال مورد امانت توسط امین، به عنوان مال خودرویی به فرد امین به عنوان امانت داده شده است اما فرد امین با استفاده نادرست موجب از بین رفتن خودو یا تلف کردن آن میشود.

مالکیت: برای حقیقت پیدا کردن در جرم خیانت در امانت ، مال امانی باید توسط مالک یا نماینده مالک به امین داده شود، و در صورتی که شخصی غیر از مالک مثلاً دزد این کار را انجام دهد امانت محسوب نمیشود.

سپردن یک مال نیز باید به طور قانونی انجام شده باشد، پس در صورتی که دزدی مالی که دزدی کرده باشد را به فردی دیگر به امانت بگذارد و آن فرد از آن استفاده کند یا به صاحب اصلی مال برگرداند، شخص مرتکب جرم خیانت در امانت نشده است.

خیانت در امانت زمانی مطرح است که فردی که مالک اموال بوده است ثابت کند که مالک آن مال است و اموال خود را به فردی برای امانت سپرده است که نگهداری یا استفاده کند و فرد امین وظیفه ای که به او داده شده است را انجام نمیدهد یا کار دیگری انجام میدهد.

وجود رابطه امانی

در هنگام پیش آمد جرم خیانت در امانت، رابطه امانت آور بین امانت گذار و مرتکب است که بنیان جرم نیز بر همین مبنا پایه گذاری گردیده است، منظور از رابطه امانی این است که امانت گذار مالی را به امین بسپارد تا بعداً، امین آن مال را پس بگیرد یا به مصرف مورد نظر امانت گذار برساند.

تبدیل رابطه امانی به مالکانه

هرگاه در رابطه امانی به مالکانه یا حتی اذن در تصرف تغییر کند، اطلاق عنوان خیانت در امانت منتفی میشود و برای مثال اگر زوجه اذن استفاده جهیزیه اش را به زوج بدهد ( که این اذن مستتر است مگر خلاف آن ثابت گردد ) در صورت استفاده زوج از مال، خیانت در امانت رخ نداده و حتی در صورتی که مال تلف شود تنها درصورتی زوج مسئول جبران خسارت است که استفاده متعارف نکرده و مرتکب تعدی یا تفریط شده باشد.

تفاوت خیانت در امانت با سرقت و کلاهبرداری

در کلاهبرداری شخص با حیله و فریب مال را از آن خود میکند و سپرده شدن مال از طرف مالک در اینجا انجام نمیگیرد.

در سرقت هم فردی به عنوان دزدی و پنهانی مال را برای خود میکند و در اینجا هم مالک مال را به کسی دیگر نداده است.

کلاهبرداری با روش های تقلب و فریب دهنده و سرقت به طور کاملاً مخفیانه انجام میشود و به طوری که مالک متوجه آن نباشد مال را از او میگیرند.

جرایمدانستنی های حقوقی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

☎ تماس با ما